Sineğin Kalbi Var Mı? Evdeki Sinek ve İçimdeki Felsefeci
Sinekler, Kalp ve Ben: Bir Yoldaşlık Hikayesi
İzmir’de yazın sıcaklarıyla birlikte sinekler de popülerliğini iyice artırdı. İki gündür evde tek başıma kalmışken, bir sineğin peşinden koşuyorum. Ya da şöyle diyelim, sinek beni sürekli kovalıyor, ben de ona “sırtımı dönüp” başka bir yere gitmeye çalışıyorum. Ama tabii, bu hikaye normal bir sinek kovma hikayesi değil. Yani, sadece bir sineği kovalamıyorum, aynı zamanda “Sineğin kalbi var mı?” sorusunun cevabını da arıyorum.
Kendime diyorum ki, ya bu sinek gerçekten bir kalp taşıyorsa? Belki de bir kalbi var, ama biz onu hiç göremiyoruz. O kalp, bu yazının ana karakteri olacak çünkü, o sinek şimdi bana bir hayat dersi verecek gibi hissediyorum.
Sinek ve Ben: Komik Bir Diyalog
Evet, eve gelen o sinek, işte tam da o anda beni düşündürmeye başlıyor. Ben onu bir kenara itiyorum, o da hiç umursamadan geri geliyor. Yavaşça yanına yaklaşıyorum, bir hamle daha yapıyorum ve bu sefer gerçekten çok yakınıma geliyor. Neredeyse göz göze geliyoruz. O an ne kadar tedirgin olduğumu anlatamam.
Ben: “Ya kardeşim, biraz dağıl, ya! Hiç mi saygı yok?”
Sinek: “Vallahi ben de seni anlamıyorum, evimi çok sevdim, ne var yani?”
O an diyorum ki, “Ya bir dakika, bu sinek beni gerçekten ciddiye alıyor mu, yoksa ben çok mu delirmişim?” Ama yine de bu küçük yaratığın davranışlarını düşünmek, kafamda bir felsefi soruya yol açıyor: Sineğin kalbi var mı?
Biyolojik Gerçekler: Sineklerin Biyolojik Durumu
Gerçekten, sineklerin kalbi var mı? Yani, bu soruyu bir felsefeci olarak sormuyorum, bu tamamen merakım. Sineklerin anatomik yapısına dair öğrendiklerimi düşününce, aslında bu soruya biraz daha somut bir yanıt alabiliyoruz. Sineklerin bir kalbi var, ama bizim bildiğimiz gibi değil.
Bir sineğin kalbi, daha doğrusu dolaşım sistemi, bizimkinden farklı. Yani, sineklerin kalbi yok ama vücutlarındaki sıvılar, bir şekilde dolaşarak “kalp” görevini üstleniyor. Gerçekten de, sineğin iç organları bizim düşündüğümüz gibi değil. Ama yine de, bu konuda felsefi düşüncelerim hâlâ devam ediyor.
Ben: “Demek ki, bu sinek de kalbi olmayan bir varlık ama yine de bir şekilde yaşıyor. Bu kadar kısa ömrü olmasına rağmen nasıl bu kadar dirayetli olabiliyor?”
İç sesim: “Çünkü senin gibi bir adamla yaşıyor. Sadece evini terk etmek zorunda kalmıyor.”
Sineğin Kalbi Var Mı? Daha Büyük Bir Soru: Hayatın Kendi Anlamı
Sineklerin kalbi olup olmadığına dair cevaplar ararken, kafama başka bir soru takılıyor: Ya insanların kalbi var mı? Yani, doğru, insanlarda bir kalp var, ama bazen, o kalp niye yerinde durmuyor, ya da nasıl bu kadar hızlı bir şekilde kırılıyor? Fark ettim ki, belki de sineklerin kalbi yok ama insanlar daha fazla kalp kırıyor.
Bir arkadaşım vardı, geçen gün sinemaya gidecektik ama bir şekilde o kadar gecikti ki, sonunda ben tek başıma gittim. Hatta sinemada “kalbi kırılmış” bir karakteri izlerken, kendime şunu söyledim: “Ya, sineklerin bile bir amacı var, ama insanlar bazen o kadar kaybolmuşlar ki, kalpleriyle bile kayboluyorlar.”
Ama tabii, yine de bu kadar ciddiye almamak gerek. Sineklerin aslında kalbi olmasa da, evrenin bir parçası oldukları bir gerçek. Öyle ki, bazen küçük şeylerden çıkardığımız dersler aslında hayatı çok daha kolay ve anlamlı hale getirebiliyor.
Felsefi Sonuç: Sineğin Kalbi Var Mı?
Sonuç olarak, sineğin kalbi var mı? sorusu basit bir biyolojik sorudan çok, felsefi bir boyuta taşınabilir. Belki de bu soruyu sorarak, sadece sineklerin yaşamını değil, bizim iç dünyamızı da anlamaya çalışıyoruz. Her zaman görmediğimiz şeylerin derinliğine inmek, aslında en doğru cevaba götürüyor. Sonuçta, sineklerin de bir amacı ve içsel bir “hayat gücü” olduğunu kabul etmek gerekebilir.
Ve belki de, sineklerin kalbi olmadığı için, daha az yorulurlar. Ya da en azından, “Bu adamın beynini çok fazla meşgul etmeyelim” diye düşünürler. Biraz daha özgürdürler. Hayatlarında derin düşünceler yerine sadece yaşarlar. Belki de, bazen hayatı bu kadar ciddiye almamak gerekiyor. Sineklerin kalbi olmadığı için, her gün hayatta kalmayı başarabiliyorlar. Hatta “Benim bir amacım var” diye bir sloganları bile yok. Ama ben hâlâ bu yazıyı yazıyorum ve bu sinirli sinek peşinden koşuyorum.
O yüzden, şu an sineklerin kalbi var mı sorusunun yanıtını kendime veriyorum: Belki de sineklerin kalbi yoktur, ama ben hala bir şeyler hissediyorum. Hem de çok şey.